Geleneksel pervaneli savaş uçağı dizaynı motorun burun kısmında konumlandırılmasını öngörüyordu. P-39'da ise motor Pilotun hemen arkasında yer almakta, pervaneye giden şaft ise direk pilotun bacaklarının arasından geçiyordu. Bu konfigurasyon savaş uçağının ağırlık merkezini arkaya çekmiş dogfight kapasitesinin artmasına yardımcı olmuştur. Bu durum ayrıca modern savaş uçakları gibi iniş takımlarının birinin kuyruktan burun altında konulmasına olanak sağlamış, böylelikle pilotun özellikle kalkışlarda görüş açısının önemli bir derecede artmasına olanak vermiştir.
Verimsiz motoru nedeniyle kapasitesinin altında kalan bu savaş uçağı Ruslar tarafından genellikle yer ataklarına yapılan saldırılarda kullanılmıştır. Burunda yer alan 35 mm'lik top bu görev için idealdi.